MENU

By: PINAYMAKATA

Pinagiisipan ko kung magpapatuloy pa

Dahil sa bawat hakbang aking nadarama

Mabigat, nahihirapang iangat

Parang may pumipigil na huwag na dapat

 

Di ko maiwasang maging emosyonal

Ang bibitawan ay sakin di‘y napamahal

Buong oras inilaan

Magampanan lang ang katungkulan

 

Sa ngayon, napagwawari ko na

Mga bagay na noon pa ay dapat ginawa ko na

Magiging mahirap sa umpisa

Pero alam ko sa huli ay magiging maligaya

#pinaymakata

 by: Maurice Sube

Nurses Our Modern Heroes Nurses Our Modern Heroes 2

By  Rangelez Twix
 
The Gift of Family
 
In this life friends can be chosen,
Like partners we get involved in.
Family though is what were born into,
People GOD  has gifted us to.
 
Parents  cherish their children,
They're simply gifts from heaven.
No matter what they have become,
The love they have is close to none.
 
Family sticks through thick and thin,
Obstacles are conquered within. 
That is why I cherish mine,
Now and 'til the end of time.
By Rangelez Twix
 
Quarantine Thoughts
 
In isolation while in Bed,
Thoughts are floating in my head.
Thousands  of people are dying,
Of the same virus I'm having.
 
My breathing gets harder each day,
What happens next I cannot say.
Oh Lord why me of the many,
If I pass how 'bout my family.
 
As for my life I've been reflecting,
have I done my purpose of being .
Fear keeps on poking my head,
Any minute now I can be dead. 
 
Suddenly It dawned upon me,
The one in full control is  He.
So why worry and be so stressed,
Let go ...and let God  care for the rest.

Akda ni : Rolando “Rolly” Soliven

… Isang paggunita sa napapanahong mga nagaganap na High School Reunions…

... Bigla ang pagtunog ng cellphone at isang mensahe mula kay Ipe, "Pawe ano ba ang susuutin natin, kailangan bang nakapangwakas tayo?"... Ano nga ba? Makalipas ang dalawampung taon, babalik kami sa aming paaralan ng high school, at hindi ko inaasahan ang katanungan. "Kahit ano siguro pare, basta ako isusuot ko 'tong bagong bili kong Vans na toga ko. Ito yong hindi ko nasuot noong fourth year tayo." Hindi na sumagot si Ipe, hindi ko na nasabi ang mas malalim na dahilan.

... "Tama na po Tay!" Itinaas na muli ni Tatay ang sinturon , at kahit ayokong sumuko, batid ko na masasaktan lang akong lalo kung hindi ako magsasalita. E ano ba kung paluin niya ko, basta ba bilihan niya ako ng bagong Vans na sapatos. Bakit yung mga kabarkada at kaklase ko meron. "Kabibili lang natin ng sapatos mo Iyeng, mahina na ang negosyo. Kailangan natin ng pera para sa mas mahahalagang bagay." Mahina ang boses ni Tatay... "Oo nga Tay, pero mas gusto ko yung ganong sapatos." Tumalikod na siya... "Ayokong magtrabaho kasama nyo!" pasigaw kong sabi. Lumapit si Nanay, kinausap nya ako. "Hindi, ayoko nga talaga, e ayoko na na ngang mag-aral." bulong ko sa sarili ko. Padabog akong umalis. "Lalaboy na lang ako!"